१.
माझ्या कवितांमध्ये
अजुनही
तिची
सावली पडते
काय हवं असतं
अजून कविला...
२.
तिने
न वाचलेल्या
कविता तशाच आहेत
अजूनही पानावरची शाई
ओली आहे...
© दिपक रा पाटील
भरत आली वही सरत आली शाई माझ्या मनातल्या भावनांना मात्र अंत नाही. © दिपक पाटील.
१.
माझ्या कवितांमध्ये
अजुनही
तिची
सावली पडते
काय हवं असतं
अजून कविला...
२.
तिने
न वाचलेल्या
कविता तशाच आहेत
अजूनही पानावरची शाई
ओली आहे...
© दिपक रा पाटील
असा हा प्रेमरंग येई संग संग
मन दंग होई त्यात
लागे वेड हे असे घेऊनी तरंग
अवघ्या सोळा आयुत,
तुझ्या-माझ्या सारखी निळ्याभोर नभी
पाखरे विरहती संघ
तु नसता जवळ सखे मन होई पोरके
आयुष्य वाटे मज बेरंग,
सांज सरता सरता रवी घरी परतता
आसमंत होई तिरंग
रात अशी यावी चौघडा वाजावा गावी
सुरू व्हावा मग प्रेम अभंग.
© दिपक रा पाटील.
पुस्तकं असती पुस्तकं
पुस्तकं घडवी मस्तकं
पुस्तकांतून वाहे ज्ञानझरा
पुस्तकांत सापडे उद्देश खरा
पुस्तकं असती पुस्तकं
पुस्तकांत जिंकण्याची ओढं
पुस्तके उलगडती कोडं
पुस्तके जिंकवीती गडं
पुस्तकं असती पुस्तकं
पुस्तकांत अवघे जग
पुस्तकं शिकवीती जगणे
जरा उघडून तर बघ
पुस्तकं असती पुस्तकं
पुस्तक कुणाचे जगणे
पुस्तक हाती पडता
सुधारले कुणाचे वागणे
पुस्तकं असती पुस्तकं
पुस्तक म्हणजे रहस्य
विनोदी,दुःखी लेखकाचं
अलगद रडवणारं हास्य
पुस्तकं असती पुस्तकं
पुस्तकं शब्दांची भाषा
तलवारांपेक्षा धारधार
वचनांची त्यात नशा
पुस्तकं असती पुस्तकं
पुस्तकं सारा आसमंत
न संपणारा हा सागर
अनुभूती देई अनंत
© दिपक रा पाटील
एक असतं हॉस्पीटल तिथं जन्म-मृत्यू अटल
जगला तर पेढे नाहीतर त्याच्याच भोवती वेढे
एक असतं हॉस्पीटल तिथं जगवण्याची धावपळ
जगला तर आनंद नाहीतर जवळच्या हृदयांना कळ
एक असतं हॉस्पीटल तिथं असतात श्वासांचे खेळ
जन्ममृत्युच्या अंतरातला एक जगण्याचा मेळ
एक असतं हॉस्पीटल तिथं न कुणी लहान मोठा
तिथं असतो जगवण्यासाठी औषध,इच्छाशक्तीचा वाटा
एक असतं हॉस्पीटल तिथं असते रूग्नांची सेवा
ना कुठल्या जाती-धर्माचा भेदभाव येथे सार्यांचाच येवा
© दिपक रा पाटील
इकडे हल्ले,तिकडे हल्ले
दहशतवाद्यांनी उडवले किल्ले
त्यातही सारे भारतीयच मेले
भारत माता की जय म्हणतो
मग आपण तिच्यासाठी काय केले
बलात्कार,स्त्रिभृणहत्त्या
प्लेगच्या साथीसारखे पसरवले
हेही सारे पसरवणारे भारत मातेचेच चेले
भारत माता की जय म्हणतो
मग आपण तिच्यासाठी काय केले
व्यसनांनाही नाही सीमा
अठराव्या वर्षीच लागतो विमा
व्यसनांत कित्येक अडकले,कित्येक मेले
भारत माता की जय म्हणतो
मग आपण तिच्यासाठी काय केले
जिथे तिथे भ्रष्टाचार करून
स्विस बॅंकेचेही अकाऊंट भरले
तरीही आपण भ्रष्ट नेत्यांनाच मतदान केले
भारत माता की जय म्हणतो
मग आपण तिच्यासाठी काय केले...
© दिपक रा. पाटील
मन मोकळं होतं
जेव्हा कुणाशी
दोन शब्द
बोलू वाटतात
मन भरतं
जेव्हा
आपण बोललेले शब्द
त्यांना पटतात.
© दिपक रा पाटील
मराठी-
1.होऊ दया लेक,बघा भविष्ये अनेक
2.शिकलेली मुलगी,दोन्ही घरी सलगी
3.मुलीला सन्मान दया,मुलीला जीवनदान दया
हिन्दी-
1.जहाँ हैं बिटियाँ,वहाँ हैं खुशियाँ
2.पढ़ी लिखी बेटी,धन कीँ पेटी
3.आज की बेटी,कल का भविष्य
4.बेटीयों का है जमाना,फिर क्यों नही उन्हें अपनाना
5.जिस घर लड़की, उस घर तरक्की
6.सच्ची बेटी,अच्छी बेटीं
7.बेटी अपनाओ,खुशियाँ अपनाओ
© दिपक रा. पाटील
लढती हो, झगडती हो
तब भी दिल में होती हो
अकेले चलते है रास्तो पर
तब तुम मंजिल होती हो
अकेले अकेले गाते है हम
तब तुम महफिल होती हो
पर्बत पर चढने जाते है
तब तुम झील मै होती हो
© दिपक रा पाटील
झील - झरा
परवा विधानसभेचा निकाल होता
काहींचा अखेरचा तो काल होता
काहींचा चेहरा एकदम लाल होता
काहींच्या चेहऱ्यावर गुलाल होता
काहींच्या प्रतिष्ठेचा खरा प्रश्न होता
काहींच्या जिंदगीचा सवाल होता
काहींचा संपर्क विशाल होता
काहींचा तिथेही दलाल होता
काहींच्या गल्ल्यात भरपूर माल होता
पठ्ठ्या निवडणुकीपूरती फक्त हमाल होता
- दिपक रा पाटील.
१.
लिखने लगा तो बोहोत लिखू।
जो जिया नहीं वो क्यों लिखू।।
२.
जमाना बदल गया बदल गये घरवाले |
जब पैसे आने लगे तब बोले लाले ||
३.
जगण्यासाठी माणसाकडे रक्कम हवी
नाहीतर जोडलेली माणसं तरी भक्कम हवी
© दिपक रा.पाटील.
१
पाऊस आला ती नव्हती मीही कोरडाच.
२
झाडावर लटकलेला बियाणं पेरुण सडलेलं होतं.
३
एक सैनिक राजा झाला युद्ध संपले.
नको मला प्रसिद्धि
नको मला गादी
मला हवी लेखणी
ती पण साधी-सुधी
नको मला गाडी
नको मला बंगला
मला बघायचाय समाज
सुधारतांना चांगला
नको मला पेढा
नको मला लाडू
या पायी देवा
नको अनितीला धाडू
नको त्या पार्टया
त्यातल्या त्या कार्टया
उगीच नादाला लावतात
क्षणिक साल्या भुरट्या
नको त्या जाती
नको ते धर्म
हवे सत्याचे सर्व भक्त
शेवटी सार्यांचच लाल रक्त
नको मला सत्कार
नको मला पुरस्कार
त्याचे पैसे करून दया
ज्यांना नाही घर अन् दार
नको मला आभार
ना वर वर प्यार
मला हवा शिवाजी महाराजांचा दूवा
अल्प भोजन नित्य व्यावहार
© दिपक रा पाटील.
१
मित्रा,
तू
हॉस्पिटल
मधल्या
बेडवर
आजाराने
तडपतोय
आणि
मी
अलिशान
बेडवर
विरहाने...
२
पिंपळाच्या पानावर
कविता लिहीली
पिंपळाचे पान सुकले
पण शाई सुकली नाही
कारण ती विरहाची होती...
© दिपक रा पाटील.
१.निवडणूकीत ठराविक जनतेची मतं नाहीतर मनं विकत घेतली जातात.
२.आज भारतात राहिल्याचा खरा अभिमान वाटतोय.सर्व वर्गाच्या (category) लोकांसाठी नोटा बदलवण्यासाठी बँकेत एकच रांग.
३.विचार 'मर्सिडीज' च्या पातळीचे असले की मग सायकल वर फिरतांना ही स्वत:चा अभिमान वाटतो व कुठलाही कमीपणा वाटत नाही.
४.डि.जे.वाजतांना जेवढा त्रास होत नाही तेवढा थंडी वाजल्यावर होतो.
५.प्रत्यक्ष भेटल्यानंतरच्या संवादात जो आनंद आहे तो अप्रत्यक्ष संवादात नाही.
उदा. अप्रत्यक्ष - फेसबुक ,whatsapp,sms
६.अभ्यास मनापासून केला तर यश मिळतं प्रेमाचही तसच असतं.
७.ती असली की दररोज दिवाळी वाटते ती नसली की दिवाळीत ही दिवाळी नाही.
८. मी मंदीरात जात नाही मला देण्याची सवय आहे.
९.जीवन म्हणजे सुखद अन् दुखद अनुभवाचं कलेक्शन.
१०.बुद्धिमान व्यक्तीला जात लागत नाही तो सर्व संकटांवर मात करतो.आपण सगळे एक आहोत. मनुष्य ही एकच जात आहे या पृथ्वीतलावर.
११.भ्रष्टाचाराने काही लोक श्रीमंत होत असतील पण राष्ट्र दारिद्र्य रेषेखाली जाते.
१२.दगडावर फुलं वाहून व दोन-चार मंत्र म्हणून पुजारी बक्कळ कमवतात आणि दुसरीकडे 200-400 रू .साठी छिन्नी -हातोड़े घेउन जाते बनविणारे गरीब बिचारे ,राबणारे
१३.काही उच्चशिक्षित व भरपूर पगार असणारे लोक अजुन जास्त हुंडा मागतात. कदाचित शिक्षण हे त्यांनी हुंडा मिळवण्यासाठी घेतले असावे.अशांना उच्चशिक्षित भिखारी म्हणन्यास काही हरकत नाही.
१४.भारत माझा देश आहे मारत माझा देश आहे...
१५.काही लोक दीड दिवसांचा गणपती घरी बसवतात आणि म्हणतात
"गणपती बाप्पा मोरया,पुढच्या वर्षी लवकर या"
© दिपक रा. पाटील